غلت مي زنم

ميان نيزار مژه هات

هزار باره

بسان آدمك چوبي غمگين

بر سر گندمزار

كه مباد

دانه اي

بر سر سنبله

به تاراج زيباي گنجشك ها رود

بر اين سرزمين گندمگون

كه گيسوان توست

حاشا

اگر دمي

پلك بر هم افتد

زيباي من...

پ.ن : مي روم به دات كام.. اينجا

نوشته شده توسط مصلوب در 2008/3/7 |